Kentdeha – Deha TV Radyo

AYRIK OTU (23 KASIM)

AYRIK OTU (23 KASIM)
EYLEM ŞİMŞEK
EYLEM ŞİMŞEK( eylemsimsek@kentdeha.com.tr )
2.000 views
23 Kasım 2020 - 6:00

ÖMÜR, 22’SİNDE NASIL BİTER?

Yıl 2020 her geçen gün akıl almaz olayları görüyoruz ve duyuyoruz bunların en can acıtanı ve “can alanı”  maalesef canlıların başına gelen şiddet…

Biz daha önceki acıları unutamamışken “Tuğba 22 yaşında erkek arkadaşı tarafından öldürüldü” haberi yüreğimize koca bir kaya gibi oturdu. Doğrusunu söylemek gerekirse bende bu acıları kaldıracak yürek kalmadı.

*

Özgecan Arslan, Deniz Dal, Pınar Gültekin, Ayşe Tuba Arslan, Hafize Kurban ve daha nice kadın şiddete kurban giden isimleri hafızalarımızda süzülen kadınlar. Konu her gündeme geldiğinde yayına aldığımız uzmanların açıklamaları, farkındalık oluşması, konuya dikkat çekmek için sivil toplum kuruluşlarının çabaları, her yerde ve her zaman sadece kadına değil, şiddetin her türünün altının çizilerek çare aranması, hepsi ama hepsi durumun tekrarı ile nafile kalıyor.

Şiddeti engellemek için her defasında eğitimin şart olduğunu belirtiyoruz, peki eğitimsiz insanlar mı bunu yapanlar ya da eğitimde bu konu ne kadar yer alıyor? Buna benzer daha birçok soru. Benim için en önemli olanı 22 yaşında bir ömür, yaşanacak onca güzellik varken nasıl biter?

*

Bu yaşlarda geleceğe dair hedefler belirlenir, kendine bir yol çizilir, gezilir, sevdiğin müzikler dinlenir, aşık olunur evet aşık olunur tam da bu yaşlarda ama ölünmez. Hele sevdiğini düşündüğün seni sevdiğini düşündüğün kişinin buna sebep olması…

Artık anne babalar kaygılı hatta bu yaşları yaşayan gençlerde acaba başıma ne gelir kaygısı ile yaşar oldu ne garip! Ebeveynler çocuklarının başka şehirde okumasından hatta aynı şehirde bile çocuğuna zarar gelmesinden ürker halde. Bir genç kızın kendisine zarar vereceğini düşündüğü en son kişinin kendisini öldüreceğini tahmin etmesi mümkün değil.

*

Kadın cinayetlerinin en büyük sebebi hep cehalet olarak gösterilirken cahil toplumun etkisi göz ardı ediliyor. Kadın ve erkek ayrımı olduğu müddetçe bu durumun önüne geçmek mümkün değil. Hani hep denilen, kızlarınızı özgüvenli bireyler olarak, oğullarınızı saygılı ve eşitliğe inanan kişiler olarak yetiştirin söylemi ne denli gerçek, uygulanan bir durum çok da inandırıcı değil nazarımda.

Ebeveyn değilim ancak çok şanslı bir bireyim. 20’li yaşlarda vereceğim kararlarda bana sadece yol gösterici olan ailem hiçbir zaman “sen kızsın yapamazsın” demedi, tam aksine alternatifleri önüme koyup en doğru kararı benim vereceğimi söylediler ve ben karar almayı, iyi ve kötü arasındaki farkı, neyin bana zarar verip neyin bana iyi geleceğine hep kendim karar verdim. Karar almayı, hayır demeyi, bana uygun olmadığını ifade edebildim, kendimi korumayı öğrendim. Bugün kendi ekonomik gücüne sahip, kendi kararları olan ve buna saygı duyulması gerektiğini anlatabilen bir kadın olmam benim başıma bunların gelmeyeceği anlamına gelmiyor, fakat şunu biliyorum ki özsaygısı olan, kendine güvenen verdiği kararların arkasında durabilen bireyler yetiştirilmeli ki savunmasız ve çaresizlikle 22’sinde ölmesin.

Eylem Şimşek